Dziady cz. IV

Adam Mickiewicz, 1823

Część IV to monodram Gustawa wygłoszony w noc dziadów w domu księdza. Bohater opowiada o nieszczęśliwej miłości i przeżywa kryzys egzystencjalny. Tekst stanowi pomost między romantycznym sentymentalizmem a mesjanistycznym dramatem cz. III.