Ludzie, którzy szli
Tadeusz Borowski, 1948
Opowiadanie opisuje marsz więźniów oraz mechanizm odczłowieczenia wpisany w codzienność obozową. Borowski pokazuje doświadczenie graniczne bez patosu i bez prostego podziału na niewinnych oraz winnych. Tekst dobrze działa jako dopełnienie „Proszę państwa do gazu”.